Hulpverlening |
||
| Vaak zien ouders er
tegen op om bij hulpverleningsinstanties aan de bel te trekken, omdat zij
zich schamen voor hun schijnbare onkunde en in hun naaste omgeving ook geen
of weinig begrip ondervinden. Door het specifieke gedrag van het kind met
name wat het kind buiten het gezin laat zien lijkt er voor professionele
hulpverleners soms niets bijzonders aan de hand te zijn, waardoor de
problematiek vaak niet of onvoldoende wordt herkend en voelen ouders zich in
de kou staan. Ook als er bij uw kind een diagnose gesteld is, dan nog zijn uw problemen en die van uw kind helaas verre van opgelost: Bestaat er een therapie of medicatie voor uw kind? Hoe gaat u om met de dagelijkse problemen in het gezin? Zullen de problemen altijd zo ernstig blijven of is er sprake van verbetering bij het opgroeien? Met wie kunt u er over praten, zonder dat u zich schuldig voelt? Wie begrijpt van binnen uit hoe moeilijk het dagelijkse leven met uw kind is? |